Schrijf je nu in voor de masterclass "Je perfectionisme de baas" op zondag 28 april. Alle info
Kelly zegt foert!

7 dingen die ik wil bestendigen in 2024

Aflevering 34

In deze eerste aflevering van Kelly zegt Foert deel ik graag een update van achter de schermen en vertel ik je welke zeven dingen ik graag wil bestendigen in 2024.

Hier heb ik het over:

- de vragen die ik me graag stel aan de start van een nieuw jaar
- wat mijn woord van het jaar 2024 is en waarom
- hoe het was om twee keer iets te lanceren aan het einde van 2023 en hoe dat nu helemaal anders voelt dan vroeger
- de 7 dingen die ik bewust wil blijven doen en waarom

Dit vermeld ik:

- mijn recente twee lanceringen, van Note to Self en Vast & Zeker
- het lijstje met jullie woorden van het jaar op Instagram
- deze Instagrampost over jezelf zijn als filter 

Hey daar en welkom in dit gloednieuwe seizoen van Kelly zegt Foert. Het derde al.
Ik ben zeer blij om terug te kunnen starten, het wordt boeiend, ik voel het.

Ik wil deze eerste aflevering graag aangrijpen om een update te delen over hoe het hier ondertussen is.

Ik vind dat januari daartoe uitnodigt. Terugblikken en een beetje dromen, al dan niet luidop.

Vertragen en nadenken over wat ik wil en niet meer wil. Wat ik wil starten, waar ik mee wil stoppen en wat ik graag wil bestendigen, want dat is zo’n mooi woord dat iemand met mij deelde op de socials als woord van het jaar.

Ik heb eind van 2023 bewust ingezet op mogen vertragen.
Dat mocht ook, want het was aan het einde nog best druk met twee lanceringen: die van Vast & Zeker, en daarna die van Note to Self.

Gelukkig waren het twee hele fijne lanceerweken, ik blijf het boeiend vinden hoe dat voor mij geëvolueerd is de afgelopen jaren. Vroeger waren lanceringen voor mij heel stresserend. Wat natuurlijk niet zo gek is, als je het bekijkt door de bril van nooit genoeg of misschien wel van alles te bewijzen.

Ik heb gelukkig al heel wat persoonlijk werk gedaan rond ondernemen, een stap naar voor zetten, verkopen en dat soort heikele onderwerpen, waardoor het nu eigenlijk mijn favoriete weken zijn.

Alles staat klaar, ik heb een heldere focus: zo veel mogelijk mensen die nood hebben aan wat ik verkoop op de hoogte brengen van het feit dat het de moment is, en voor de rest zet ik heel hard in op mogen en zelfzorg. Ik wandel en journal nog meer als ik iets aan het verkopen ben, ik gun mezelf alle badjes en dekentjes en zorg die ik kan opbrengen, ik geniet enorm van alle gesprekken die ik voer met mensen in de chat of via mail, en eigenlijk is het zot hoe dat dus kan veranderen.

Ik heb hier nog niet veel aandacht besteed aan hoe ik werk en onderneem en wat mijn waarden daar zijn, maar ik voel dat ik daar toch ook graag wat meer wil mee doen. Ik moet alleen nog even voelen wat.

Na de lanceringen heb ik bewust twee weken amper gewerkt.

Niet niet, ik denk dat dat als ondernemer een illusie is, maar dat is echt helemaal oké voor mij. Ik hang graag rond in mijn communities, ik deel graag, dat voelt niet als mezelf tekort doen, maar als iets dat ik oprecht wil doen. Steeds meer. Misschien is dat ook wel een vorm van bestendigen, om op dat woord terug te komen.

Ik heb geen podcasts gemaakt, ook twee weken pauze ingelast met mijn nieuwsbrief. Ik wist ook niet wanneer de podcast opnieuw zou beginnen.

Ik vind het belangrijk om mezelf de ruimte te geven om te voelen of de volle goesting er is. Niet omdat ik vind dat je geen dingen tegen je goesting moet doen, maar omdat ik zelf wel voel dat de energie waarmee ik dingen doe de kwaliteit van die dingen bepaalt. En het allemaal ook duurzaam maakt.

We zetten soms zo hard in op nieuw en meer en beter dat we het belang van bestendigen vergeten.

Bestendigen betekent aanhouden.
Duurzaam maken. Laten voortduren. Verstevigen.

Dat is wat ik wil. Doorgaan op een elan, met de intenties die steeds meer duidelijk worden voor mij.

Maar echt, dingen bestendigen, ik vind dat zo mooi.

Ik hou van goede woorden, en bestendigen is een goed woord.

Effenaf.
Effenaf is trouwens ook een goed woord.

Maar deze aflevering gaat over het belang van bestendigen wat goed voor je is, en de dingen die ik graag wil bestendigen in 2024.

Dat begint altijd met je bewust worden van wat marcheert in je leven. Ook al zo’n goede oefening die ik je kan aanraden om eens op te sjieken. Niet: wat moet beter, maar wat bolt er voor mij?

Waar wil ik op doorgaan?
---
Er zijn 7 dingen die ik wil bestendigen.

1. GOED BEGINNEN EN EINDIGEN

En ik ga er ineens bijzetten dat goed een waardeoordeel is, wat wil zeggen dat de betekenis daarvan voor iedereen anders zal zijn.

Het begin en het einde zijn belangrijke momenten.
Het begin en einde van een jaar, maar ook van een dag of week.

Voor mij zijn het momenten waarop ik lijnen kan uitzetten.
Rituelen en routines helpen mij daar erg bij.

Ik kies bijvoorbeeld elk jaar een woord van het jaar. Dat is voor mij een fijne manier om te beginnen.

Een woord dat mijn jaar richting kan geven als ik een beslissing moet nemen of een knoop heb door te hakken. Een woord dat als vuurtoren kan fungeren als het lastig is.

Dat woord is dit jaar licht.

Als in niet zwaar, maar ook als in licht waar het donker is.

Ik voelde het heel erg.
Dat het dat is wat ik nodig heb.

Dit schreef ik erover: voorlezen

Ik deelde een post op Instagram over mijn woord, en vroeg ook naar jullie woorden. Ik link even in de show notes naar de mooie verzameling aan inspirerende woorden die dat opleverde.

Vorig jaar koos ik voor zorg, en ik ben dat eigenlijk niet veel vergeten.

Als ik terugblik, dan zie ik hoe ik voor mezelf heb gezorgd op manieren die ik nog niet kende. En dat besef sluit mooi aan bij het volgende dat ik graag wil bestendigen.

2. IN MIJN EIGEN TEAM ZITTEN, ZEKER TIJDENS HET ELLENDIGE MIDDEN

Het is mijn levenswerk, zeg ik soms: leren om zo vaak mogelijk in mijn eigen team te zitten, in plaats van in het team dat haatdragende commentaar geeft op alles dat ik doe.

Dat is geen voor en na of verhaal van “ooit was ik streng maar nu mijn grootste supporter”. Mijn god, je wilt niet weten hoe streng ik nog kan zijn voor mezelf op de meest boeiende momenten.

Het gaat niet over 0 of 1, maar over bewustzijn en elke dag kijken naar wat ik zeg tegen mezelf als het lastiger gaat dan ik had verwacht, of als iemand iets tegen me zegt dat oude pijn activeert en me in nadelige patronen doet schieten van zelfkritiek of schaamte.

In mijn eigen team zitten gaat voor mij over regelmatig onderhoud, afspraken met mezelf de waarde geven die ze verdienen, en het belang van dagelijkse kleine dingen die misschien niet erg Instagramwaardig zijn, maar misschien wel veel belangrijker dan wat dat wel is.

Het mondaine versus het spectaculaire.
Zeker in wat ik soms het ellendige midden noem.

Wat je elke dag doet is belangrijker dan wat je af en toe doet, dat is een zinnetje dat ik ooit van schrijfster en podcaster Gretchen Rubin heb geleerd. Ik ben daar steeds meer van overtuigd.

Groei gaat zoveel meer om het bewust worden en bestendigen van belachelijk kleine acties en keuzes die onzichtbaar zijn voor de buitenwereld.

En dus is het onze taak om onze eigen medailles uit te delen en slingers op te hangen in het lastige midden. Dat kan alleen maar als je bewust in je eigen team zit. Daar is reflectie voor nodig en durven kijken.

3. ELKE DAG SCHRIJVEN EN VOELEN WAT MIJN LICHAAM ZEGT

Mijn hoofd spreekt mijn lichaam vaak tegen, maar mijn lichaam heeft altijd gelijk. Dat is niet altijd zo handig.

Sinds ik me bijvoorbeeld steeds bewuster wordt van het effect van mijn menstruatiecyclus op hoe ik me voel, verbaas ik me nog meer over hoe ik het ooit aankon om te werken binnen een systeem van 9 to 5. En tegelijk denk ik: kon ik het wel aan? Als je weet dat ik veel te veel moest eten en drinken om niet te voelen wat het met mij en mijn hoofd deed? Maar dat is dan weer voer voor een andere podcast.

Het voelt soms dubbel: hoe meer ik elke dag bewust incheck met hoe mijn hoofd en mijn lichaam zich voelen en tot elkaar verhouden, hoe gevoeliger ik lijk te worden. En het is net die gevoeligheid waar ik jaren voor op de vlucht ben gegaan, omdat die mij best wel kan overweldigen, soms.

Als de potjes open zijn, dan is het lastig om ze weer dicht te doen. Het is een keuze, en elke keuze heeft gevolgen.

Maar ik wil niet meer wegkijken. Ook niet als het lastig wordt.
Het is een vorm van zorg die mij veel brengt, al is het niet altijd wat ik wil dat het me brengt.

Maar net in dat oncomfortabele zitten de schatten.

4. MEZELF EN MIJN LIEFDE NIET OPSPAREN VOOR LATER

Ik ben zo lang strategisch geweest in wat ik van mezelf toonde, wat ik deelde, wie ik was en wie ik graag zag en welke hoeveelheid liefde daarbij hoorde.

Er stond een rem op mij en mijn generositeit, omdat ik bang was dat er niet genoeg taart was voor iedereen en ook omdat ik dacht dat ik maar met iets kon beginnen als ik de garantie had op resultaat.

Dat zat in kleine stomme dingen.
Vooral in overdenken.

Overdenken is ondervoelen, las ik eens.
En proberen controleren wat anderen bij jou voelen, denk ik ook.

Jezelf zijn is de filter. Mensen filteren zichzelf uit als jij jezelf bent. Ze delen zich vanzelf op in lovers, haters en onbepaalden. En dat is iets goeds.

Het is niet aan mij of aan jou om binnen hun verwachtingen te passen, dan blijf je bezig. Wees dus een fontein en geen druppend kraantje. Ik wil graag meer fonteinen in mijn leven, en ik wil dat zelf ook zijn.

Het hangt ook samen met het vorige: hoe beter ik voor mezelf zorg, hoe simpeler en haast natuurlijker het wordt om dat ook beter te doen voor anderen.

Niet omdat ik wil redden of het beeld van mij wil controleren, maar vanuit zorg en liefde die ik oprecht voelde en waarmee ik niet in mijn eigen reserves moest gaan, zoals in het verleden vaak gebeurde.

Ik zorgde niet omdat ik het gevoel had dat ik iets moest bewijzen of goed maken, maar omdat ik het wilde.

Het woord dat ik vaak zie terugkeren is generositeit.

Ik kan pas nu zien wat dat echt betekent, omdat ik mijn eigen tas zo vaak en systematisch vul dat die overloopt en ik misschien voor het eerst voel dat ik genoeg heb om overvloedig te delen.

Maakt dat sense?

Als je deelt uit liefde en niet voor liefde, dan is dat omdat je zelf geen honger hebt. En ervoor zorgen dat dat zo is, dat is in mijn geval een werk van dagelijks bewustzijn rond mijn intenties en oude patronen.

5. Elke dag blijven doen wat ik leuk en belangrijk vind

Lezen. Leren. Schrijven. Koken. Ik word daar blij van.
Gezond eten met liefde voor mezelf.
Maar ook met zelfvergeving als ik er niet in slaag.
Bakken zelfvergeving, graag.
Mijn eigen agenda bepalen, ook.
Met zachte discipline en een dienende structuur.

Ik wil het mezelf ook blijven gunnen om op allerhande manieren in te gaan tegen het systeem van nutsdenken. Door nutteloze maar troostende badjes in te plannen en uitstapjes die niet nuttig maar wel nodig zijn, voor mijn mentale gezondheid bijvoorbeeld.

Elke dag wandelen. Omdat het kan. Omdat ik dat mag van mezelf. Omdat ik iemand ben die elke dag wandelt.

En neen, dat zorgt er niet voor dat mijn leven altijd simpel en leuk en lollig is. Maar dat is er ook niet de bedoeling van.

6. Mijn buikgevoel volgen

Ik weet zoveel meer dan ik denk dat ik weet.
De keren dat ik mijn buikgevoel heb overruled met mijn hoofd en achteraf zie dat ik niet heb geluisterd en welke gevolgen dat had.

Man toch. Dus dat wil ik bestendigen.
Ik wil me laten leiden door goesting, niet door angst.
Door liefde, niet door controle.
Door nieuwsgierigheid, niet door willen forceren of manipuleren.

Ik wil leren vertrouwen op mijn buik en weten dat elke keuze die ik maak op dat moment de juiste is voor mij. Omdat het niet gaat over controleren maar over leren en accepteren.

Het leven draait niet rond alles doen gaan zoals wij het willen.
Het draait rond accepteren dat alles altijd verandert en dat wij het daar als mensen mee te doen hebben.

Dat onze kracht altijd zit in hoe we over de realiteit kiezen te denken, niet in hoe we die realiteit kunnen bepalen want dat kunnen we niet.

7. Mezelf zijn als filter gebruiken

En dus ook elke ontvolger vieren. Omdat het betekent dat ik niet ben geslaagd in voor iedereen goed zijn, en dat is ook exact wat ik niet meer wil proberen te doen. Alles zijn voor iedereen is moordend. Nooit iemand mogen teleurstellen de verschrikkelijkste taak die je op jou kan nemen. Ever. Niet doen.

Jezelf zijn is de filter, schreef ik onlangs op Instagram. Ik lees de post graag nog even voor je voor:

> Ik hoorde deze week iets moois. ⁠
> ⁠
> Dat het grootste rouwproces dat we in ons leven doormaken misschien wel het moment is waarop we geboren worden. Omdat het ook het moment is waarop we de klank verliezen van de hartslag van onze moeder, die negen maanden onze soundtrack was bij alles. ⁠🫀
> ⁠
> Vanaf dat moment begint het zoeken naar de geruststelling en troost die tot dan altijd bij ons was. ⁠
> ⁠
> Er zijn twee opties: je kunt die geruststelling zoeken in de blik en goedkeuring van anderen, die op elk moment hun duim omhoog kunnen steken, maar ook omlaag. ⁠
> ⁠
> Of je kunt op zoek gaan naar de klank van je eigen hart, en leren luisteren en erop vertrouwen dat die klank je thuis gaat brengen. Zodat je kunt stappen op de beat van jouw eigen drum, zoals ze dat in het Engels mooi omschrijven. ⁠🥁
> ⁠
> Jezelf zijn en ontdekken wie dat is, dat is per definitie een kwetsbare onderneming. ⁠
> Soms van aantrekken, maar ook van afstoten. ⁠
> ⁠
> Omdat niet iedereen je snapt, het met je eens is, de capaciteit heeft voor jou. Nu of ooit.⁠
> ⁠
> Het is -zeker op korte termijn- simpeler en veiliger om je te richten op de verwachtingen van de anderen en je aan te passen. Misschien ben jij daar wel heel goed in geworden: inschatten wie je moet zijn, en snel schakelen. ⁠
> ⁠
> Wat als het oké is dat mensen voelen of ze in je omgeving willen zijn, en jij het hen juist makkelijk maakt door helder te zijn over wie jij bent en waar jij voor staat? ⁠
> ⁠
> Clear is kind.⁠ ❤️🙏
> ⁠
> Niet iedereen houdt van drop, maar sommige mensen zijn er echt compleet wild van. En drop doet niet aan compromissen, en best ook. I love drop. Dank aan drop om niet minder drop proberen te zijn want damn.⁠🙏🫠😮‍💨
> ⁠
> Jezelf zijn filtert de wereld automatisch in lovers, haters en mensen die geen mening hebben. ⁠
> ⁠
> Misschien is dat wel exact wat je wilt? ⁠
> ⁠
> Het is niks persoonlijks, het is wat het moet zijn.⁠ Het is oké.
> ⁠
> Het is ook ineens de beste manier om coole dingen te kunnen doen met mensen die niet overtuigd moeten worden. ⁠
> ⁠
> Drop het maar, voor eens en altijd, dat je alles voor iedereen moet zijn.⁠
> ⁠
> Of dat iedereen je dropgrapjes grappig moet vinden.⁠
> Dan doe ik hetzelfde. ⁠🫣😘🌝

Ik wens jou in elk geval een mooie start toe van een jaar waarin je jezelf wat beter leert kennen en kunt inzetten op de relatie die je met jezelf hebt.

Want daarmee begint het echt. Je capaciteit voor jezelf bepaalt je capaciteit voor anderen op elk gebied.

En misschien wil jij dit jaar wel niet knallen en gaan en groeien en uitdagen, maar bestendigen. Wat lukt. Wat goed voelt. Sommige jaren zijn zo, en exact wat ze moeten zijn. Dus voel maar. Voel maar eens echt.

Dankjewel om te luisteren naar aflevering 1 van seizoen 3.
Ik vond het heel fijn dat je er weer bij was.

Tot volgende week!

Heb je genoten van deze aflevering? Laat dan zeker even een review of rating na op Apple Podcasts of Spotify. Zo kunnen anderen ook mijn podcast ontdekken.