Je snapt je patronen.
Je las de boeken, beluisterde de podcasts, volgde misschien therapie.
En toch.
Toets je elke keuze eerst af bij je lief, je moeder, je collega's, en bij die onzichtbare jury in je hoofd: wat gaan de mensen zeggen?
De Mensen -wie ze ook zijn- oordelen over alles wat menselijk is aan jou. Zolang jij de innerlijke rechtbank de plak laat zwaaien in je leven, leef je in functie van anderen.
Het is je aangeleerd, via de generaties die voor je kwamen.
En wat je aanleerde, kan je ook weer afleren.