Doe nu mee met Club Foert! meer info
Kelly zegt foert!

Mijn woord voor 2026

Aflevering 89

Gelukkig nieuwjaar! In deze aflevering deel ik mijn woord voor 2026 — en het is niet het woord dat ik wilde kiezen, maar het woord dat ik nodig heb. Ik blik terug op 2025 (het jaar van waarheid), vertel waarom ik twijfelde tussen twee woorden, en geef je tips om zelf je woord te kiezen.

Hier heb ik het over:

  • Waarom mijn woord voor 2025 — waarheid — precies deed wat het moest doen (ook als ik dat liever niet had)

  • De keuze tussen vertrouwen en heronderhandelen, en waarom het ongemakkelijke woord won

  • Wat heronderhandelen voor mij betekent: oude afspraken, ongeschreven contracten, en rollen die niet meer passen

  • Vijf tips om je eigen woord voor 2026 te kiezen

89 mijn woord voor 2026
Gelukkig nieuwjaar!
2026.
What!

Eerst en vooral: een heel fijn nieuw jaar met alles dat je wilt en vooral een goede gezondheid, fysiek maar zeker ook mentaal.

Ik hoop dat deze podcast en alle plannen die ik heb voor 2026 daar verder toe zullen kunnen bijdragen.

Je weet het of je weet het niet, maar ik hou van de mogelijkheden van zo’n nieuw jaar.

Ik sta in december altijd graag stil bij het vorige, en dan vraag ik me af wat ik wil dat het volgende jaar me brengt of waar ik graag op wil focussen.

Ik maak bijvoorbeeld elk jaar een lijstje van 25 dingen die ik in 2025 wilde doen, maar dan nu dus voor 2026.

Reveal: ik haalde een score van 14 op 25 wat heel goed is voor mij. Ik liet bijvoorbeeld een tattoo zetten (of beter 2), ik deed een citytrip alleen naar Barcelona, ging op wandelweekend met mijn papa, en dat waren allemaal dingen die ik had genoteerd op mijn lijstje.

Ik ben bezig met mijn 26 voor 2026, daar kruipt altijd wel wat tijd en denkwerk in, maar ik vind het een hele toffe oefening om elk jaar te doen. Ik stel ook altijd een leesdoel op Goodreads: 35 boeken.

Een oefening die ik graag gebruik is Unravel Your Year van Susannah Conway. Zij maakt elk jaar een boekje waarmee je kan terugblikken en vooruitblikken, en ze vraagt je ook om je woord te kiezen voor het jaar dat komt.

Vorig jaar was mijn woord: waarheid.

Het was absoluut een jaar om mijn waarheden echt in de ogen te kijken en in vraag te stellen. Dat was niet altijd tof, maar zeker wel nodig.

Een woord kiezen is best kwetsbaar. Het is een intentie en het uitspreken van een bepaalde hoop. Een richting. Een lichtje. Zoals de vuurtoren die ik liet tattooeren.

# TERUGBLIK OP WAARHEID —
Voordat ik naar 2026 ga, wil ik nog even stilstaan bij mijn woord van 2025: waarheid.

Want zo’n woord kiezen is één ding. Maar het werkt pas als je er doorheen leeft. En dat was dit jaar… confronterend.

Waarheid betekende voor mij dat ik dingen onder ogen moest zien die ik liever nog even had weggestopt.

* Een waarheid over hoe ik mezelf klein en voorzichtig of stil hield in bepaalde situaties
* Een waarheid over een relatie die niet meer werkte
* Een waarheid over wat ik eigenlijk nodig had versus wat ik mezelf gunde

Het grappige aan zo’n woord is: je kiest het niet zomaar. Het kiest jou ook een beetje. Alsof je tegen het universum zegt: oké, laat maar komen. En dan komt het.

Soms op momenten dat je denkt: nu even niet graag.

Maar achteraf… Ik ben blij dat ik waarheid heb gekozen. Want je kunt pas iets veranderen als je eerst eerlijk bent over hoe het nu is en echt voelt.

En dat brengt me bij mijn woord voor 2026.

# DE KEUZE: HERONDERHANDELEN
Ik heb lang getwijfeld. Ik zat tussen twee woorden: vertrouwen en heronderhandelen.

Vertrouwen voelde zacht. Warm. Iets van overgave, van geloven dat het goed komt.

Maar toen ik eerlijk was — en ja, dat is dus wat 2025 me heeft geleerd — voelde vertrouwen als een woord dat ik *wilde* kiezen. Het klonk mooi. Spiritueel bijna.

Heronderhandelen voelde… ongemakkelijker. Actiever. Minder lief.

En juist daarom wist ik: dit is mijn woord.

**Wat bedoel ik met heronderhandelen?**

Heronderhandelen gaat over alle afspraken die ik ooit heb gemaakt — met mezelf, met anderen, met het leven — die eigenlijk niet meer kloppen.

Afspraken die ik misschien nooit bewust heb gemaakt, maar die er wel zijn. Ongeschreven contracten die ik volg maar nooit echt heb ondertekend. Toch niet met mijn volle verstand.

Contracten rond hoe bereikbaar en toegankelijk ik ben en voor wie.

Maar ook: wie en wat ik wil zijn.
Is het lief en aardig en niet aanstootgevend of lastig?
Wil ik dat echt nog?
Ik wil ook bepaalde aangenomen of opgelegde rollen en verantwoordelijkheden heronderhandelen.

Zodat ik niet van mezelf verwacht dat ik altijd de bigger person moet zijn. Want dat is een kooi. Of de slimmere. De verstandigere. De eeuwige oudste dochter, pakt. Die zo gericht is op hoe comfortabel alle anderen zijn, dat ze niet eens bezig is met haar eigen grenzen en comfort.

Fuck that shit.

Heronderhandelen is beslissen waar ik ga stoppen met redden en fixen.

Het betekent niet dat ik keihard word of dat ik niks meer geef. Het betekent dat ik bewust kies. Dat ik kijk naar de oude deals en zeg: klopt dit nog? Werkt dit voor mij? Of is dit iets dat ik ooit heb afgesloten vanuit angst, vanuit pleasen, vanuit een versie van mezelf die ik niet meer ben en al helemaal niet meer wil zijn omdat het me uitput en bevestigt in een oud verhaal dat wat ik wil er minder toe doet dan wat anderen willen en van mij willen.

Weet je wat ik heb geleerd over dit soort woorden?
Ze zijn nooit alleen praktisch.

Heronderhandelen gaat over mijn prijzen en mijn grenzen en mijn agenda. Maar er zit iets onder.

Het gaat over de vraag: mag ik ruimte innemen zoals mezelf?

Mag ik zeggen: dit is wat ik waard ben, dit is wat ik nodig heb, dit is hoe ik het wil doen — ook als dat anders is dan wat anderen verwachten?

En daar zit voor mij de spanning.

Want heronderhandelen vraagt dat je gelooft dat de nieuwe deal ook geaccepteerd wordt. Dat je niet wordt afgewezen als je meer vraagt. Dat mensen niet weglopen als je een grens stelt. Maar dat je ook weet dat het kan van wel.

En daar zit het vertrouwen dan toch.

Misschien zijn die twee woorden niet zo tegengesteld als je zou denken.

Misschien heb ik het vertrouwen nodig om te kunnen heronderhandelen. Maar de actie, de beweging, die zit in dat tweede woord.

Vertrouwen alleen is voor mij te passief. Te veel hopen. Te veel afwachten.

Heronderhandelen is: ik ga het gesprek aan. Met mezelf eerst. In mijn dagboek. En dan met de wereld als ik er klaar voor ben. Niet als de wereld er klaar voor is, want dan kan ik heel lang wachten.

# TIPS VOOR JOUW WOORD —
Oké. Genoeg over mij. Laten we het over jou hebben.

Als je zelf een woord wilt kiezen voor 2026, zijn hier een paar dingen die mij helpen:

**1. Kijk eerst terug**

Wat was het thema van 2025, of je er nu een woord aan had gehangen of niet? Waar werd je mee geconfronteerd? Wat kwam steeds terug? Wat werd zichtbaar voor jou?

Soms zie je het pas als je terugkijkt. Oh ja, dit jaar ging eigenlijk over loslaten. Of over durven. Of over grenzen. Of voelen.

**2. Voel en erken het verschil tussen willen en moeten**

Ik wilde vertrouwen kiezen. Het klonk goed. Maar heronderhandelen voelde als het woord dat ik *nodig* had.
Er is een verschil tussen het woord dat mooi klinkt en het woord dat je een beetje ongemakkelijk maakt. Vaak is het tweede de juiste. Iets dat je stretcht of vraagt om uit je comfort zone te stappen is altijd goed, vind ik.

**3. Het hoeft niet perfect**

Je woord is geen tattoo. Oké, slechte vergelijking voor mij, want ik laat van alles tattooeren en heb al mijn voorschot betaald voor mijn volgende, haha . Maar je snapt wat ik bedoel.

Je woord is een richting. Een intentie. Het mag veranderen. Het mag groeien. Het mag halverwege het jaar ineens anders voelen.
Het punt is niet dat je het perfecte woord kiest. Het punt is dat je bewust het jaar ingaat met een focus.

**4. Schrijf erover**

Dit is natuurlijk mijn journaling-hart dat spreekt, maar: schrijf erover.

Welke woorden komen op? Wat voel je bij elk woord? Waar zit weerstand? Waar zit verlangen?

Je hoeft het niet in één keer te weten. Laat het een paar dagen sudderen. Schrijf er ’s ochtends over. Kijk wat er naar boven komt.

**5. Spreek het uit**

Er is iets met hardop zeggen. Of het delen met iemand. Het maakt het echt.

Daarom vertel ik het hier, in deze podcast. Heronderhandelen. Nu is het gezegd. Nu kan ik er niet meer onderuit.

Je gaat het mij zien leven in 2026.

En dat brengt me bij jou.

Heb jij al een woord? Of zit je er nog mee te worstelen?
Ik zou het heel graag horen.

In Club Foert gaan we dit jaar samen waarmaken. Wat dat ook betekent voor jou.

Misschien is jouw woord rust. Of juist actie. Misschien is het loslaten. Of beginnen. Misschien weet je het nog niet en is dat ook prima.

Maar als je een plek zoekt waar je dit soort dingen kunt delen, waar je niet de enige bent die zo naar het leven kijkt, waar je elke maand nieuwe impulsen krijgt om te blijven groeien…

Dan nodig ik je uit om te komen kijken op clubfoert.be.

We hebben live calls over thema’s die leven, journaling-sessies, en een groep mensen die net als jij bezig zijn met deze vragen.

En dat brengt me bij wat we gaan doen in januari.

Want kijk. Het is nieuwjaar. Iedereen heeft goede voornemens. Iedereen gaat sporten, gezonder eten, eindelijk die gewoonte oppakken.

En over drie weken? Dan is de helft alweer afgehaakt. Niet omdat ze het niet wilden. Niet omdat ze lui zijn. Maar omdat er iets in hen zegt: ik heb geen zin, je bent mijn moeder niet, ik doe het morgen wel.
Herkenbaar?

Het thema in Club Foert in januari is: **Fuck je voornemens — een andere kijk op discipline.**

En we gaan het hebben over iets waar bijna niemand het over heeft: je innerlijke tiener.

Niet je innerlijke kind — die krijgt alle aandacht. Nee, die rebelse tiener in je. Die zegt “niemand vertelt mij wat ik moet doen.” Ook als jij degene bent die het zegt.

We gaan kijken waar die rebellie vandaan komt. Wat discipline was in jouw tienerjaren. En hoe je jezelf nu kunt “ouderen” zonder in strenge schooljuf-modus te schieten.

Want discipline zonder strijd? Dat kan. Maar niet door harder te duwen. Wel door te snappen welk deel van jou in verzet gaat.
Dus als jij ook zo iemand bent die al honderd keer een gewoonte is begonnen en gestopt… Als je moe bent van jezelf beloftes doen die je niet houdt… Als je wilt snappen waarom je saboteert wat je eigenlijk wilt…

Dan zie ik je graag in Club Foert.
Ga naar clubfoert.be. Je kunt direct meedoen.

We gaan dit jaar samen waarmaken. Op een manier die werkt voor wie je nu bent — niet voor wie je denkt dat je zou moeten zijn.
Foert aan alles wat je niet langer kiest.

Tot de volgende.

Heb je genoten van deze aflevering? Laat dan zeker even een review of rating na op Apple Podcasts of Spotify. Zo kunnen anderen ook mijn podcast ontdekken.